Kim jest mój ojciec i matka...?

Cząstką mojego światka...

Okruchem tej czarnej ziemi...

Która się nigdy nie zmieni...

Wciąż żyję marzeniami...

Nikłymi nadziejami...

Że zawsze się kochamy...

I wsparcie w sobie mamy...

Jednak to tylko złudzenia...

I niespełnione pragnienia...

A radość i ciepło rodzinne...

Jest tutaj całkiem inne...

Brakuje słów o miłości...

Nie ma rodzinnej bliskości...

Uczucia są całkiem nieznane...

Przez wszystkich zapomniane...

Pragnęłam się zawsze przytulić...

W ramiona rodziców się wtulić...

Rozmawiać jak z przyjacielem...

To dla mnie bardzo wiele...

Ich chłód i zimno wciąż boli...

Odsuwam się od nich powoli...

I choć są blisko mnie...

W samotni jestem swej...

Pomimo tego cierpienia...

Braku miłości, pragnienia...

Są mą kochaną rodziną...

I może te chwile miną...?

Po co mi te nadzieje...?

Życie me ciągle się chwieje...

Nie mogę wciąż marzyć i śnić...