Plynę wolno po niebie złocistym...

Promień słońca mnie muska po twarzy...

Swoim ciepłem rozgrzewa, by marzyć...

Wkraczam w bramy błogiego spokoju...

Już nie czuję cierpienia i znoju...

Moje serce radością zakwita...

Ta kraina jest szczęściem spowita...

Wokół łąki zasnute kwiatami...

Owinięte złotymi trawami...

Grają piękną muzykę dla ucha...

Każdy anioł przygrywa i słucha...

Przepełniona miłością dolina...

Moje serce na lepsze odmienia...

Chcę tu zostać wszystkimi siłami...

I nie wracać do życia ze łzami...

Zawsze chciałam mieć miejsce na ziemi...

Lecz musiałabym kraj cały zmienić...

Jednak teraz znalazłam swój świat...

W pięknym niebie, u raju bram...

Copyright ©Nikolia 2005